Na obszarach górskich wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza zmniejsza się temperatura powietrza, ciśnienie oraz zawartość tlenu w powietrzu. Rośnie natomiast ilość opadów, roczna amplituda temperatury powietrza i natężenie promieniowania słonecznego.

Pionowe strefy klimatyczne

W górach wraz ze wzrostem wysokości temperatura przez cały rok jest niższa, a roczna suma opadów wysoka. Wraz ze wzrostem wysokości wykształcają się strefy klimatyczne, które dobrze ilustruje występująca w nich roślinność.

Gdzie przebiegają granice?

Jedną z najważniejszych granic oddzielających strefy jest górna granica lasu – powyżej niej nie występują już zwarte kompleksy leśne. Jeszcze wyżej przebiega granica drzew, czyli najwyżej rosnących pojedynczych drzew. Ponad granicą wiecznego śniegu znajduje się strefa wiecznego śniegu i lodu. Pomiędzy granicą drzew a granicą wiecznego śniegu rozciąga się piętro roślinności alpejskiej.

Pasma górskie w klimacie umiarkowanym

Doskonałym przykładem na piętrowość gór w klimacie umiarkowanym są nasze Tatry. Powyżej porośniętego lasami liściastymi pogórza (do ok. 700m) znajdziemy regiel dolny, gdzie przeważa buk i jodła, oraz regiel górny (głownie świerk). Powyżej 1500m występuje kosodrzewina – karłowate gatunki sosny. Jeszcze wyżej (1800-2300m) znajdują się hale – naturalne górskie łąki. Następnie hale przechodzą w turnie – piętro, gdzie nie ma już zwartej pokrywy roślinnej. W najwyższych partiach gór znajdziemy miejsca, gdzie śnieg zalega przez cały rok!

Strefa tropikalna

Za przykład pasma górskiego strefy tropikalnej mogą posłużyć Andy, należące do gór o najpełniej rozwiniętej piętrowości na świecie.