Wysokość, głębokość szerokość, grubość, odległość, średnica, promień, obwód. Z tymi wielkościami spotykamy się oraz mierzymy je od dzieciństwa, na przykład za pomocą linijki lub miarki.

Istnieje wiele jednostek miary długości: łokieć, pręt, sążeń, cal, dłoń, stopa, mila, rok świetlny… Można by je długo wymieniać. Wprowadzenie systemu metrycznego ujednoliciło określanie długości na poziomie międzynarodowym. Jej jednostką jest metr, który początkowo odniesiono do rozmiaru Ziemi. Na tej podstawie wykonano wzorzec metra ze stopu platyny i irydu. Odległość między kreskami na obu końcach tego wzorca wynosiła dokładnie jeden metr. Później definicja metra została doprecyzowana, aby wzorzec był możliwy do odtworzenia: jeden metr to odległość, jaką światło przebywa w próżni w czasie 1/299792458 sekundy.

Przyrządy pomiarowe, narzędzia miernicze i jednostki miary działają na zasadzie porównania. Dokładne wymiary można uzyskać, porównując je z podwielokrotnościami metra. W praktyce w inżynierii wszystkie wymiary powinny być podawane w milimetrach, jednak warto zauważyć, że linijki i taśmy miernicze posiadają oznaczenia co centymetr. Stąd też pochodzi potoczna nazwa taśmy mierniczej ‒ centymetr.

Również na co dzień w wielu miejscach spotykamy się z oznaczeniami wymiarów. Na znakach drogowych umieszcza się wysokość tunelu lub bezpieczną odległość między pojazdami. W katalogach znajdziemy informacje o wymiarach urządzeń AGD, mebli i innego wyposażenia. Ubrania również wybieramy według ich wymiarów, chociaż tutaj często stosuje się odmienne jednostki miary. Na przykład długość buta o rozmiarze 40 to około 24 cm.